Friendship – Kapilar and Pari

பாரி கபிலர் நட்பு – ©  All Rights Reserved

Puranānuru songs 105, 106, 107, 108, 109, 110, 111, 112, 113, 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, 200, 201, 202 and 236 reveal the love and respect Kapilar had for king Pāri. Kapilar appeals to the three great Tamil kings (Cheran, Chozhan and Pāndiyan) to stop their invasion of Pāri’s mountain country. They do not listen to him. They kill him by treachery. Kapilar laments his patron’s death and sings few beautiful songs. Pāri’s two daughters for whom Kapilar took responsibility also sing a beautiful song. Kapilar tries to get the daughters married to kings of small kingdoms. They refuse, for fear of retribution by the big three kings. Finally he marries them off to Brahmins, before he dies.

After fulfilling his obligations, Kapilar sat facing north and died (vadikkiruthal, an ancient method of dying – facing to the north and starving to death, still practiced by Buddhist monks) – Puranānuru 236.

புறநானூறு 105, பாடியவர்: கபிலர், பாடப்பட்டோன்: வேள் பாரி, திணை: பாடாண், துறை:  விறலி ஆற்றுப்படை
சேய் இழை பெறுகுவை வாள் நுதல் விறலி
தடவுவாய்க் கலித்த மா இதழ்க் குவளை
வண்டு படு புது மலர்த் தண் சிதர் கலாவப்
பெய்யினும் பெய்யாது ஆயினும் அருவி
கொள் உழு வியன் புலத்து உழை கால் ஆட  5
மால்பு உடை நெடு வரைக் கோடு தொறு இழிதரும்
நீரினும் இனிய சாயல்
பாரி வேள்பால் பாடினை செலினே.

Puranānūru 105, Poet Kapilar sang for Vēl Pāri, Thinai: Pādān, Thurai: Virali Ātruppadai
O virali with a glowing forehead!
You’ll get gifts of fine gold jewels
if you go and sing to Vēl Pāri,
whose nature is sweeter than the water
that cascades down the sky-high
peaks of his mountain where ladders
hang, whether it rains or not,
and runs down in canals that wind
through the vast land where horse gram
is grown, and sprays cool water droplets
on bee-swarming, dark-petaled, fresh
kuvalai flowers that grow in wide springs.

Notes:  Puranānūru poems 105, 106, 107, 108, 111, 113, 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, and 236 were written for Pāri.  In poems 109 and 110, Kapilar appeals to the Chōla, Chēra and Pāndiya kings not to invade and attack Pāri’s Parampu Mountain and country.  Despite that, they killed him by treacherous means and took his country. Poem 112 was written by the two daughters of Pāri.  Pāri was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.  Viralis were female artists who danced and sang.  They were usually members of the bard’s family.   Kapilar wrote Puranānūru 8, 14, 105-111, 113-124, 143, 200-202, 236, 337 and 347.  There are references of bamboo ladders used in mountains in Kurunthokai 273 and Natrinai 196.

Meaning:   சேய் இழை – ruddy/fine jewels, பெறுகுவை – you will get, வாள் – bright, நுதல் – forehead, விறலி – female musician/dancer, தடவு வாய் – big opening (springs), கலித்த – bloomed, மா – big, இதழ் – petals, குவளை – blue water lilies, வண்டு படு – bees swarming, புது மலர் – fresh flowers, தண் – cool, சிதர் – water spray, கலாவ – get mixed, பெய்யினும் பெய்யாது ஆயினும் – whether rain falls or not, அருவி – waterfalls, mountain slope streams, கொள் – horse gram, உழு – farmed, வியன் புலத்து – in the wide/huge land, உழை கால் ஆட – streams run, மால்பு உடை – with bamboo ladders (கண்ணேணி), நெடு வரை – tall mountains, கோடு தொறு – from every peak, இழிதரும் – cascade down, நீரினும் இனிய சாயல் – sweeter nature than water, பாரி வேள் பால் – to king Pāri, பாடினை செலினே – if you sing and go

புறநானூறு 106, பாடியவர்: கபிலர், பாடப்பட்டோன்: வேள் பாரி, திணை: பாடாண், துறை:  இயன் மொழி
நல்லவும் தீயவும் அல்ல குவி இணர்ப்
புல் இலை எருக்கம் ஆயினும் உடையவை
கடவுள் பேணேம் என்னா ஆங்கு
மடவர் மெல்லியர் செல்லினும்
கடவன் பாரி கைவண்மையே.  5

Puranānūru 106, Poet Kapilar sang for Vēl Pāri, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli
Neither good nor bad, are the offerings of
clustered erukkam flowers with pale
leaves, and gods don’t hate them.
Even if foolish and soft-natured people go to
him, Pāri will reward them, since he is generous.

Notes:  Puranānūru poems 105, 106, 107, 108, 111, 113, 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, and 236 were written for Pāri.  In poems 109 and 110, Kapilar appeals to the Chōla, Chēra and Pāndiya kings not to invade and attack Pāri’s Parampu Mountain and country.  Despite that, they killed him by treacherous means and took his country.  Poem 112 was written by the two daughters of Pāri.   Pāri was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.  Kapilar wrote Puranānūru 8, 14, 105-111, 113-124, 143, 200-202, 236, 337 and 347.

Meanings:  நல்லவும் தீயவும் அல்ல – they are neither good nor bad, குவி – pointed, இணர் – clusters, புல் இலை எருக்கம் ஆயினும் – even if they are erukkam flowers with dull leaves, Calotropis gigantea, உடையவை – what one has, கடவுள் பேணேம் என்னா – the gods will not say they do not want them, ஆங்கு – like that, மடவர் மெல்லியர் செல்லினும் – even if foolish people and soft-natured people go, கடவன் பாரி கைவண்மையே – Pāri will give generously, Pāri will be bound by generosity

புறநானூறு 107, பாடியவர்:  கபிலர், பாடப்பட்டோன்: வேள் பாரி, திணை: பாடாண், துறை:  இயன் மொழி
பாரி பாரி என்று பல ஏத்தி
ஒருவர்ப் புகழ்வர் செந்நாப் புலவர்
பாரி ஒருவனும் அல்லன்
மாரியும் உண்டு ஈண்டு உலகு புரப்பதுவே.

Puranānūru 107, Poet Kapilar sang for Vēl Pāri, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli
” Pāri! Pāri,” they utter, and poets
with eloquent tongues praise him.
There is not just Pāri!
There is also the rain that gives
and protects this world!

Notes:  Puranānūru poems 105, 106, 107, 108, 111, 113, 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, and 236 were written for Pāri.  In poems 109 and 110, Kapilar appeals to the Chōla, Chēra and Pāndiya kings not to invade and attack Pāri’s Parampu Mountain and country.  Despite that, they killed him by treacherous means and took his country.  Poem 112 was written by the two daughters of Pāri.   Pāri was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.  Kapilar wrote Puranānūru 8, 14, 105-111, 113-124, 143, 200-202, 236, 337 and 347.

Meaning:  பாரி பாரி என்று பல ஏத்தி – many praise him as ‘ Pāri, Pāri ‘, ஒருவர்ப் புகழ்வர் – together they praise him, செந்நாப் புலவர் – poets with eloquent tongues, பாரி ஒருவனும் அல்லன் – there is not just king Pāri, மாரியும் உண்டு – there is also the rain, ஈண்டு உலகு புரப்பதுவே – that gives and protects this world

புறநானூறு 108, பாடியவர்:  கபிலர், பாடப்பட்டோன்: வேள் பாரி, திணை: பாடாண், துறை:  இயன் மொழி
குறத்தி மாட்டிய வறற்கடைக் கொள்ளி
ஆரம் ஆதலின் அம் புகை அயலது
சாரல் வேங்கைப் பூஞ்சினைத் தவழும்
பறம்பு பாடினரதுவே அறம் பூண்டு
பாரியும் பரிசிலர் இரப்பின்  5
வாரேன் என்னான் அவர் வரையன்னே.

Puranānūru 108 – Kapilar sang for Vēl Pāri, Thinai: Pādān, Thurai: Iyan Moli
A mountain woman burns dry sandal
twigs and fragrant smoke spreads through
the branches of nearby vēngai trees
dense with flowers, on the mountain slopes
of Parampu country given to those who sang.
Righteous and generous Pāri yields to
those who request, and goes to their limits.

Notes:  Puranānūru poems 105, 106, 107, 108, 111, 113, 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, and 236 were written for Pāri.  In poems 109 and 110, Kapilar appeals to the Chōla, Chēra and Pāndiya kings not to invade and attack Pāri’s Parampu Mountain and country.  Despite that, they killed him by treacherous means and took his country.  Poem 112 was written by the two daughters of Pāri.  Pāri was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.  Kapilar wrote Puranānūru 8, 14, 105-111, 113-124, 143, 200-202, 236, 337 and 347.

Meanings:  குறத்தி மாட்டிய – lit by a mountain dwelling woman, வறற்கடைக் கொள்ளி – flame of dried twigs, ஆரம் – sandal, ஆதலின் – so, அம் புகை – beautiful smoke, fragrant smoke, அயலது – nearby, சாரல் – mountain slopes, வேங்கைப் பூஞ்சினைத் தவழும் – floats on the flowering branches of vēngai trees, Pterocarpus marsupium, பறம்பு – Parampu country, பாடினரதுவே – became that of those of sang, அறம் பூண்டு – with justice, பாரியும் – Pāri, பரிசிலர் இரப்பின் – if those come for gifts plead, வாரேன் – I will not come, என்னான் – he won’t say, அவர் வரையன்னே – he goes to their limits

புறநானூறு 109, பாடியவர்: கபிலர், பாடப்பட்டோன்: வேள் பாரி, திணை: நொச்சி, துறை:  மகள் மறுத்தல்
அளிதோ தானே பாரியது பறம்பே
நளி கொள் முரசின் மூவிரும் முற்றினும்
உழவர் உழாதன நான்கு பயன் உடைத்தே
ஒன்றே சிறியிலை  வெதிரின் நெல் விளையும்மே
இரண்டே தீஞ்சுளைப் பலவின் பழம் ஊழ்க்கும்மே  5
மூன்றே கொழுங் கொடி வள்ளிக் கிழங்கு வீழ்க்கும்மே
நான்கே அணி நிற ஓரி பாய்தலின் மீது அழிந்து
திணி நெடுங்குன்றம் தேன் சொரியும்மே
வான் கண் அற்று அதன் மலையே வானத்து
மீன் கண் அற்று அதன் சுனையே ஆங்கு  10
மரந்தொறும் பிணித்த களிற்றினிர் ஆயினும்
புலம் தொறும் பரப்பிய தேரினிர் ஆயினும்
தாளின் கொள்ளலிர் வாளின் தாரலன்
யான் அறிகுவென் அது கொள்ளும் ஆறே
சுகிர் புரி நரம்பின் சீறியாழ் பண்ணி  15
விரை ஒலி கூந்தல் நும் விறலியர் பின் வர
ஆடினிர் பாடினிர் செலினே
நாடும் குன்றும் ஒருங்கு ஈயும்மே.

Puranānūru 109, Poet Kapilar sang for Vēl Pāri, Thinai: Nochi, Thurai: Makal Maruthal
Pāri’s Parampu is a pitiable place!
Even if the three of you with royal drums
surround it, there are four crops that flourish
without farmers tending them.  First are seeds
from bamboos with small leaves, second are
sweet ripe jackfruits, third are valli yams
with thick vines that spread low,
and fourth is thick, bright-colored honey
that flows in his tall mountain dense with vines.

His towering mountain is as tall as the sky
and its springs are like stars.  Even if your
elephants are tied to each tree, and your chariots
are spread over the land, you will not win anything
for your efforts.  He will not yield to your swords.

I know the path to seize his country.  If you tune
the polished strings of your small yāls tight, have
your female artists with thick, fragrant hair
follow you, and go to him dancing and singing,
he will give you both his country and his mountain!

Notes:  Puranānūru poems 105, 106, 107, 108, 111, 113, 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, and 236 were written for Pāri.  In poems 109 and 110, Kapilar appeals to the Chōla, Chēra and Pāndiya kings not to invade and attack Pāri’s Parampu Mountain and country.  Despite that, they killed him by treacherous means and took his country.  Poem 112 was written by the two daughters of Pāri.  Kapilar wrote Puranānūru 8, 14, 105-111, 113-124, 143, 200-202, 236, 337 and 347.

Meanings:  அளிதோ தானே பாரியது பறம்பே – Pāri’s Parampu country is a pitiful place, நளி கொள் முரசின் – with esteemed drums, மூவிரும் முற்றினும் – even if the three of your surround, உழவர் உழாதன நான்கு – four that farmers don’t have to tend, பயன் உடைத்தே – give benefits, ஒன்றே – one is, சிறியிலை – small leaved, வெதிரின் நெல் விளையும்மே – seeds that grow on bamboo, இரண்டே – secondly, தீஞ்சுளைப் பலவின் – sweet jackfruits, பழம் – fruits, ஊழ்க்கும்மே – ripen, மூன்றே – thirdly, கொழுங்கொடி – thick vines, fat creepers, வள்ளிக் கிழங்கு – sweet yams, Convolvulus batatas, வீழ்க்கும்மே – spread low, நான்கே – fourth, அணி நிற – bright colored, ஓரி பாய்தலின் – honey flows, மீது – growth, அழிந்து – spread (with vines according to Avvai Duraisamy), திணி – dense, thick, நெடுங் குன்றம் – tall mountain, தேன் சொரியும்மே – showers honey, வான் கண் – sky, அற்று – like, அதன் மலையே – its mountain, வானத்து மீன் கண் அற்று – like the stars in the sky, அதன் சுனையே – its springs, ஆங்கு – there, மரந்தொறும் பிணித்த களிற்றினிர் ஆயினும் – even if you have elephants tied to each tree, புலந்தொறும் பரப்பிய தேரினிர் ஆயினும் – or have chariots that spread to every part of the land, தாளின் கொள்ளலிர் – you will not get because of your efforts, வாளின் தாரலன் – he will not give because of your sword strength, யான்அறிகுவென் – I know that, அது கொள்ளும் ஆறே – the path to get it, சுகிர்புரி நரம்பின் – polished tight strings, சீறியாழ் பண்ணி – tune your small yāls, play with small yāls, விரை ஒலி கூந்தல் – fragrant thick hair, நும் விறலியர் பின் வர – with your female musicians behind you, ஆடினிர் பாடினிர் செலினே – if you go dancing and singing, நாடும் குன்றும் ஒருங்கு ஈயும்மே – you will get his country and his mountain

புறநானூறு 110, பாடியவர்: கபிலர், பாடப்பட்டோர்: மூவேந்தர், திணை: நொச்சி, துறை:  மகள் மறுத்தல்
கடந்து அடு தானை மூவிரும் கூடி
உடன்றனிர் ஆயினும் பறம்பு கொளற்கு அரிதே
முந்நூறு ஊர்த்தே தண் பறம்பு நல் நாடு
முந்நூறு ஊரும் பரிசிலர் பெற்றனர்
யாமும் பாரியும் உளமே  5
குன்றும் உண்டு நீர் பாடினிர் செலினே.

Puranānūru 110, Poet Kapilar sang to the three great Kings, Thinai: Nochi, Thurai: Makal Maruthal
Even if the three of you
with your murderous armies
unite,
Parampu will be difficult to seize.
There are three hundred villages
in the cool, fine Parampu country.
All the three hundred villages
were gifted by him.  But if you go
singing, you can win us and Pāri.
You will also get his mountain!

Notes:  Puranānūru poems 105, 106, 107, 108, 111, 113, 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, and 236 were written for Pāri.  In poems 109 and 110, Kapilar appeals to the Chōla, Chēra and Pāndiya kings not to invade and attack Pāri’s Parampu Mountain and country.  Despite that, they killed him by treacherous means and took his country.  Poem 112 was written by the two daughters of Pāri.  Kapilar wrote Puranānūru 8, 14, 105-111, 113-124, 143, 200-202, 236, 337 and 347.

Meanings:  கடந்து அடு தானை – invading with your murderous armies, மூவிரும் கூடி – the three of you together, உடன்றனிர் ஆயினும் – even if you unite, பறம்பு கொளற்கு அரிதே – it would be difficult to take Parampu, முந்நூறு ஊர்த்தே – with 300 towns, தண் பறம்பு நல்நாடு – cool Parampu fine country, முந்நூறு ஊரும் – all the 300 towns, பரிசிலர் பெற்றனர் – were received as gifts, யாமும் பாரியும் உளமே – Pāri and I are here, குன்றும் உண்டு – also his mountain is here, நீர் பாடினிர் செலினே – if you go singing

புறநானூறு 111, பாடியவர்: கபிலர், பாடப்பட்டோன்: வேள் பாரிதிணை: நொச்சி, துறை:  மகள் மறுத்தல்
அளிதோ தானே பேர் இருங்குன்றே
வேலின் வேறல் வேந்தர்க்கோ அரிதே
நீலத்து இணை மலர் புரையும் உண்கண்
கிணை மகட்கு எளிதால் பாடினள் வரினே.

Puranānūru 111, Poet Kapilar sang for Vēl Pāri, Thinai: Nochi, Thurai: Makal Maruthal
Pitiful is his huge dark mountain!
It would be difficult to conquer it with
spears, even by brave kings,
but easier to win if a female drummer
goes singing with her kohl-lined eyes,
dark like the blue waterlilies.

Notes:  Puranānūru poems 105, 106, 107, 108, 111, 113, 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, and 236 were written for Pāri.  In poems 109 and 110, Kapilar appeals to the Chōla, Chēra and Pāndiya kings not to invade and attack Pāri’s Parampu Mountain and country.  Despite that, they killed him by treacherous means and took his country.  Poem 112 was written by the two daughters of Pāri.  Pāri was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.  Kapilar wrote Puranānūru 8, 14, 105-111, 113-124, 143, 200-202, 236, 337 and 347.

Meaning:   அளிதோ தானே – it is pitiful, பேர் இரும் குன்றே – the big dark mountain, வேலின் வேறல் – conquering with spears, வேந்தர்க்கோ அரிதே – it is hard for kings, நீலத்து இணை மலர் – blue flower-like eyes, புரையும் – like, உண் கண் – eyes with collyrium, eyes with kohl, கிணை மகட்கு – to a girl who drums, எளிதால் – it is easy, பாடினள் வரினே – if she comes singing

புறநானூறு 112, பாரியின் இரண்டு பெண்களும் பாடியதுதிணை: பொதுவியல்,  துறை:  கையறு நிலை
அற்றைத் திங்கள் அவ் வெண் நிலவின்
எந்தையும் உடையேம் எம் குன்றும் பிறர் கொளார்
இற்றைத் திங்கள் இவ் வெண் நிலவின்
வென்று எறி முரசின் வேந்தர் எம்
குன்றும் கொண்டார் யாம் எந்தையும் இலமே.  5

Puranānūru 112, Sang by Vēl Pāri’s daughters, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Kaiyaru Nilai  
Last month under that white moon
we had our father
and nobody had seized our mountain.
This month under this white moon,
the kings who attacked and won are
beating their victory drums.  They took
our mountain!  We don’t have our father!

Notes:  This poem was written by the two daughters of Pāri.   Puranānūru poems 105, 106, 107, 108, 111, 113, 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, and 236 were written for Pāri.  In poems 109 and 110, Kapilar appeals to the Chōla, Chēra and Pāndiya kings not to invade and attack Pāri’s Parampu Mountain and country.  Despite that, they killed him by treacherous means and took his country.  Kapilar took custody of the girls and tries to arrange their marriages.  He pleads to King Vichikō in poem 200 and to King Irugovēl in 201 and 202. It does not work.  Legend says that he entrusted them to a brahmin and ended his life by sitting facing the north and starving.

Meaning:   அற்றைத் திங்கள் – last month, அவ்வெண் நிலவின் – under that white moon, எந்தையும் உடையேம் – we had our father, எம் குன்றும் பிறர் கொளார் – nobody had taken our mountain, இற்றைத் திங்கள் – this month, இவ்வெண் நிலவின் – under this moon, வென்று எறி முரசின் வேந்தர் – drums of the victorious king are beating, எம் குன்றும் கொண்டார் – they took our mountain, யாம் எந்தையும் இலமே – and we do not have our father

புறநானூறு 113, பாடியவர் கபிலர்பாடப்பட்டோன்: வேள் பாரி, திணை: பொதுவியல்,  துறை:  கையறு நிலை
மட்டு வாய் திறப்பவும் மை விடை வீழ்ப்பவும்
அட்டு ஆன்று ஆனாக் கொழுந்துவை ஊன் சோறும்
பெட்டாங்கு ஈயும் பெருவளம் பழுனி
நட்டனை மன்னோ முன்னே இனியே
பாரி மாய்ந்தெனக் கலங்கிக் கையற்று  5
நீர் வார் கண்ணேம் தொழுது நிற் பழிச்சிச்
சேறும் வாழியோ பெரும் பெயர்ப் பறம்பே
கோல் திரள் முன் கைக் குறுந்தொடி மகளிர்
நாறு இருங்கூந்தல் கிழவரைப் படர்ந்தே.

Puranānūru 113, Poet Kapilar sang as he left Parampu Mountain, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Kaiyaru Nilai
May you live long, Parampu
of great fame!

In the past,
wine jars were opened,
male goats were slaughtered,
unlimited food was cooked,
meat and rice were served,
fatty, minced meat was fed,
great wealth was bestowed
according to the desires of
the receivers, and
you made friends with us.

Now Pāri is dead,
we are confused and helpless,
and our tears stream down.
We worship and praise you.

We are leaving in search of men
for his girls with fragrant, dark hair
and rounded, thick small bangles
on their forearms.

Notes:  Puranānūru poems 105, 106, 107, 108, 111, 113, 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, and 236 were written for Pāri.  In poems 109 and 110, Kapilar appeals to the Chōla, Chēra and Pāndiya kings not to invade and attack Pāri’s Parampu Mountain and country.  Despite that, they killed him by treacherous means and took his country.  Poem 112 was written by the two daughters of Pāri.  Pāri was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.  Kapilar wrote Puranānūru 8, 14, 105-111, 113-124, 143, 200-202, 236, 337 and 347.

Meanings:  மட்டு வாய் திறப்பவும் – wine jars were opened, மை விடை வீழ்ப்பவும் – male goats were slaughtered, அட்டு – cooked, ஆன்று ஆனாக – unlimited, கொழுந் துவை – fatty minced meat, ஊன் சோறும் – meat and rice, பெட்டாங்கு ஈயும் – gave away desired gifts, பெருவளம் பழுனி – gave great wealth abundantly, நட்டனை – you made friendship, மன்னோ – அசை, an expletive, முன்னே இனியே – now, பாரி மாய்ந்தென – since Pāri died, கலங்கிக் கையற்று – confused and helpless, நீர் வார் கண்ணேம் – we are with tears dripping from our eyes, தொழுது நிற் பழிச்சி – pray and praise, சேறும் – leave, வாழியோ பெரும் பெயர்ப் பறம்பே – may you live long famous Parampu Mountain, may you love long famous Parampu country, கோல் – rounded, திரள் – thick, முன் கைக் குறுந்தொடி மகளிர் – women with small bangles on their forearms, நாறு இருங்கூந்தல் – fragrant dark hair, கிழவரைப் படர்ந்தே – searching for men for marriage

புறநானூறு 114, பாடியவர் கபிலர்பாடப்பட்டோன்: வேள் பாரி, திணை: பொதுவியல்,  துறை:  கையறு நிலை
ஈண்டு நின்றோர்க்கும் தோன்றும் சிறு வரை
சென்று நின்றோர்க்கும் தோன்றும் மன்ற
களிறு மென்று இட்ட கவளம் போல
நறவுப் பிழிந்து இட்ட கோது உடைச் சிதறல்
வார் அசும்பு ஒழுகு முன்றில்  5
தேர் வீசு இருக்கை நெடியோன் குன்றே.

Puranānūru 114, Poet Kapilar sang after the fall of Parampu Mountain, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Kaiyaru Nilai
His Mountain appears close to those
who stand here.  It also appears
to those who move away a little farther,
the great man who donated chariots,
whose courtyard had flowing, fermenting
sap and wine dregs, appearing like the
refuse of elephants after they chewed food.

Notes:  Puranānūru poems 105, 106, 107, 108, 111, 113, 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, and 236 were written for Pāri.  In poems 109 and 110, Kapilar appeals to the Chōla, Chēra and Pāndiya kings not to invade and attack Pāri’s Parampu Mountain and country.  Despite that, they killed him by treacherous means and took his country. Poem 112 was written by the two daughters of Pāri.  Pāri was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.   Kapilar wrote Puranānūru 8, 14, 105-111, 113-124, 143, 200-202, 236, 337 and 347.

Meanings:  ஈண்டு நின்றோர்க்கும் – for those standing here, தோன்றும் – it appears, சிறு வரை சென்று நின்றோர்க்கும் – those who go a little bit further to the boundaries and see, தோன்றும் – it appears, மன்ற – for sure, an expletive, களிறு மென்று இட்ட கவளம் போல – like fiber from the refuse of  courtyard elephants after they chewed food, நறவுப் பிழிந்து இட்ட – wine pressed and discarded, கோது உடைச் சிதறல் – fibrous dregs, waste with with fiber, வார் – long, அசும்பு – mud, ஒழுகு – flowing, முன்றில் – front yard, தேர் வீசு – donating chariots, இருக்கை – place, நெடியோன் – esteemed man, குன்றே – mountain

புறநானூறு 115, பாடியவர் கபிலர்பாடப்பட்டோன்: வேள் பாரி, திணை: பொதுவியல்,  துறை:  கையறு நிலை
ஒரு சார் அருவி ஆர்ப்ப ஒரு சார்
பாணர் மண்டை நிறையப் பெய்ம்மார்
வாக்க உக்க தேக் கள் தேறல்
கல் அலைத்து ஒழுகும் மன்னே பல் வேல்
அண்ணல் யானை வேந்தர்க்கு  5
இன்னான் ஆகிய இனியோன் குன்றே.

Puranānūru 115, Poet Kapilar sang this after the death of Vēl Pāri, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Kaiyaru Nilai
On one side waterfalls roared.
On the other side, filtered clear toddy
was poured to fill bowls of bards
as it overflowed and moved pebbles
in the mountain belonging to the sweet man
who was ferocious to kings who commanded
many spears and mighty elephants.

Notes:  Puranānūru poems 105, 106, 107, 108, 111, 113, 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, and 236 were written for Pāri.  In poems 109 and 110, Kapilar appeals to the Chōla, Chēra and Pāndiya kings not to invade and attack Pāri’s Parampu Mountain and country.  Despite that, they killed him by treacherous means and took his country.  Poem 112 was written by the two daughters of Pāri.  Pāri was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.  Kapilar wrote Puranānūru 8, 14, 105-111, 113-124, 143, 200-202, 236, 337 and 347.

Meanings:  ஒரு சார் – one side, அருவி ஆர்ப்ப – waterfall roars, ஒரு சார் – one side, பாணர் – bards, மண்டை நிறையப் பெய்ம்மார் – to fill their bowls, வாக்க – filtered, உக்க தேக் கள் தேறல் – sweet clear toddy, கல் அலைத்து – moving stones, ஒழுகும் – flows, மன்னே – அசை, an expletive, பல் வேல் – many spears, அண்ணல் – noble, mighty,  யானை – elephants, வேந்தர்க்கு – to kings, இன்னான் – a harsh man, ஆகிய – was, இனியோன் குன்றே – sweet man’s mountain

புறநானூறு 116, பாடியவர்: கபிலர்பாடப்பட்டோன்: வேள் பாரி, திணை: பொதுவியல்,  துறை:  கையறு நிலை
தீ நீர்ப் பெருங்குண்டு சுனைப் பூத்த குவளைக்
கூம்பு அவிழ் முழு நெறி புரள் வரும் அல்குல்
ஏந்து எழில் மழைக் கண் இன் நகை மகளிர்
புல் மூசு கவலைய முள் முடை வேலிப்
பஞ்சி முன்றில் சிற்றில் ஆங்கண்  5
பீரை நாறிய சுரை இவர் மருங்கின்
ஈத்து இலைக் குப்பை ஏறி உமணர்
உப்பு ஓய் ஒழுகை எண்ணுப மாதோ
நோகோ யானே தேய்கமா காலை
பயில் பூஞ் சோலை மயில் எழுந்து ஆலவும்  10
பயில் இருஞ் சிலம்பில் கலை பாய்ந்து உகளவும்
கலையும் கொள்ளாவாகப் பலவும்
காலம் அன்றியும் மரம் பயம் பகரும்
யாணர் அறாஅ வியன் மலை அற்றே
அண்ணல் நெடு வரை ஏறித் தந்தை  15
பெரிய நறவின் கூர் வேல் பாரியது
அருமை அறியார் போர் எதிர்ந்து வந்த
வலம் படு தானை வேந்தர்
பொலம் படைக் கலி மா எண்ணுவோரே.

Puranānūru 116, Poet Kapilar sang this after the death of Vēl Pāri, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Kaiyaru Nilai
Skirts made of fully opened blue waterlilies
from the large, deep sweet-water springs,
sway on the loins of the girls
with beautiful moist-eyes and sweet smiles.

They climb on heaps of date palm fronds,
……….where surai and peerkai gourd vines have spread
……….near a small house that has cotton growing in
……….its front yard with a thorn fence surrounding it,
……….near the forked path choked by grass,
and count salt wagons belonging to salt merchants.

I am in pain!  I wish my life had ended!

They used to climb the summit
of the wide mountain with unending prosperity,
……….where peacocks rose up and danced in flowering
……….groves, trees yielded fruits even in unseasonal times,
……….and monkeys that leaped and swung in the dense
………slopes couldn’t eat all the fruits,
and count adorned proud horses belonging to kings
with great armies, who were ignorant about how
difficult it would be to defeat their father
Pāri who wielded sharp spears and had abundant toddy.

Notes:  Puranānūru poems 105, 106, 107, 108, 111, 113, 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, and 236 were written for Pāri.  In poems 109 and 110, Kapilar appeals to the Chōla, Chēra and Pāndiya kings not to invade and attack Pāri’s Parampu Mountain and country.  Despite that, they killed him by treacherous means and took his country.  Poem 112 was written by the two daughters of Pāri.  Pāri was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.  Kapilar wrote Puranānūru 8, 14, 105-111, 113-124, 143, 200-202, 236, 337 and 347.

Meanings:  தீ நீர் – sweet water, பெருங்குண்டு – huge and deep, சுனைப் பூத்த – bloomed in springs, குவளை – blue waterlilies, கூம்பு அவிழ் – opened closed buds, முழு நெறி – made with full flowers, புரள் வரும் அல்குல் – (covering their) moving waists, loins, ஏந்து எழில் மழைக் கண் – lifted beautiful moist eyes, இன் நகை – sweet smile, மகளிர் – young girls, புல் மூசு – covered with grass, கவலைய – on the forked path, முள் முடை வேலி – fence made with thorn bushes, பஞ்சி முன்றில் – cotton in the front yard, சிற்றில் ஆங்கண் – in a small house there, பீரை நாறிய – sponge gourd gourd has spread, சுரை – bottle gourd, Lagenaria siceraria, Opo squash, இவர் – spread, மருங்கின் – near that, ஈத்திலை – date palm leaves, குப்பை ஏறி – climb on the heap, உமணர் – salt merchants, உப்பு ஓய் ஒழுகை – salt carrying wagons, எண்ணுப – they count, மாதோ – அசை, an expletive, நோகோ யானே – I am in pain, தேய்கமா காலை – I hope my life ends, பயில் – dense, பூஞ்சோலை – grove with flowers, மயில் எழுந்து ஆலவும் – peacock rises and dances, பயில் இருஞ் சிலம்பில் – dense huge mountain slopes, கலை பாய்ந்து உகளவும் – male monkeys jump and romp, கலையுங் கொள்ளாவாக – even the male monkeys cannot take all of it, பலவும் – many, காலம் அன்றியும் மரம் பயம் – trees benefit even when it is not the season, பகரும் – yield, யாணர் – prosperity, new income, அறாஅ – unstopping, வியன் மலை – huge mountains, அற்றே – like, அண்ணல் நெடுவரை ஏறி – climb on the tall mountains, தந்தை – father, பெரிய நறவின் – abundant wine, கூர் வேல் பாரியது – Pāri with sharp spears, அருமை அறியார் – those who did not know his worth, போர் எதிர்ந்து வந்த – came to battle, வலம் படுதானை வேந்தர் – kings with armies that won, பொலம் படை – gold ornaments wearing, கலிமா – proud horses, எண்ணுவோரே – they would count

புறநானூறு 117, பாடியவர்: கபிலர்பாடப்பட்டோன்: வேள் பாரி, திணை: பொதுவியல்,  துறை:  கையறு நிலை
மைம்மீன் புகையினும் தூமம் தோன்றினும்
தென் திசை மருங்கின் வெள்ளி ஓடினும்
வயல் அகம் நிறையப் புதல் பூ மலர
மனைத்தலை மகவை ஈன்ற அமர்க்கண்
ஆமா நெடு நிறை நன் புல் ஆரக்  5
கோஒல் செம்மையின் சான்றோர் பல்கிப்
பெயல் பிழைப்பு அறியாப் புன்புலத்து அதுவே
பிள்ளை வெருகின் முள் எயிறு புரையப்
பாசிலை முல்லை முகைக்கும்
ஆய் தொடி அரிவையர் தந்தை நாடே.  10

Puranānūru 117, Poet Kapilar sang this remembering Vēl Pāri ‘s Parambu Nadu, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Kaiyaru Nilai
Even if Saturn smoldered, a comet appeared,
or if Venus ran toward the south,
his fields were full, bushes blossomed with
flowers, and rows of large-eyed wild cows calved
in the yards of houses and grazed on good grass.

Because of his just scepter, many wise men came
to him, rains never failed even in the dry lands,
and green-leaved mullai vines have buds like
the thorny teeth of young wildcats in their father’s
land, the young girls with beautiful bangles.

Notes:  Puranānūru poems 105, 106, 107, 108, 111, 113, 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, and 236 were written for Pāri.  In poems 109 and 110, Kapilar appeals to the Chōla, Chēra and Pāndiya kings not to invade and attack Pāri’s Parampu Mountain and country.  Despite that, they killed him by treacherous means and took his country.  Poem 112 was written by the two daughters of Pāri.  Pāri was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.  Kapilar wrote Puranānūru 8, 14, 105-111, 113-124, 143, 200-202, 236, 337 and 347.

Meanings:  மைம்மீன் – Saturn, புகையினும் – even if it smokes, தூமம் தோன்றினும் – even if a comet appears, தென் திசை – south, மருங்கின் – side, வெள்ளி ஓடினும் – even if the silver planet runs, Venus, வயல் அகம் நிறைய – fields were filled, புதல் பூ மலர – bushes with blossoms, மனைத்தலை – near the houses, மகவை ஈன்ற – gave birth to calves, அமர்க்கண் – huge eyes, calm eyes, ஆமா – wild cow, நெடு நிறை – alongside, நன் புல் ஆர – eating the good grass, கோஒல் செம்மையின் – just rule, சான்றோர் – elders, பல்கி – many, பெயல் – rain, பிழைப்பு அறியா – where rains are not known, does not fail, புன் புலத்து அதுவே – dry land, பிள்ளை வெருகின் – young wildcat, முள் எயிறு – sharp teeth, புரைய – like, பாசிலை – (jasmine creepers with) green leaves, முல்லை முகைக்கும் – have put out jasmine buds, ஆய் தொடி – pretty bangles, chosen bangles, அரிவையர் – the young ladies, தந்தை நாடே – father’s land

புறநானூறு 118, பாடியவர்: கபிலர்பாடப்பட்டோன்: வேள் பாரி, திணை: பொதுவியல்,  துறை:  கையறு நிலை
அறையும் பொறையும் மணந்த தலைய
எண் நாள் திங்கள் அனைய கொடுங் கரைத்
தெண்ணீர்ச் சிறு குளம் கீள்வது மாதோ
கூர் வேல் குவைஇய மொய்ம்பின்
தேர் வண் பாரி தண் பறம்பு நாடே.  5

Puranānūru 118, Poet Kapilar sang about Parampu country after its fall, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Kaiyaru Nilai
The small lake with its clear water and its
curved shoreline like the eighth-day moon,
filled with boulders and knolls lying next
to each other,
is shattered now in the cool Parampu country
that once belonged to Pāri carrying a sharp
spear on his large arm, who donated chariots.

Notes:  Puranānūru poems 105, 106, 107, 108, 111, 113, 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, and 236 were written for Pāri.  In poems 109 and 110, Kapilar appeals to the Chōla, Chēra and Pāndiya kings not to invade and attack Pāri’s Parampu Mountain and country.  Despite that, they killed him by treacherous means and took his country.  Poem 112 was written by the two daughters of Pāri.  Pāri was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.  Kapilar wrote Puranānūru 8, 14, 105-111, 113-124, 143, 200-202, 236, 337 and 347.

Meaning:   அறையும் பொறையும் – boulders and hills, rocks and knolls, மணந்த தலைய – having that, எண் நாள் திங்கள் அனைய – like the 8th day moon, கொடுங் கரை – curved shores, தெண்ணீர்ச் சிறு குளம் – clear water small lake, clear water pond, கீள்வது – broken, shattered, மாதோ – அசை, an expletive, கூர் வேல் – sharp spear, குவைஇய மொய்ம்பின் – with thick shoulders, தேர் வண் பாரி – Pāri who donated chariots, தண் பறம்பு நாடே – the cool Parampu country

புறநானூறு 119, பாடியவர்: கபிலர், பாடப்பட்டோன்: வேள் பாரி, திணை: பொதுவியல்,  துறை:  கையறு நிலை
கார்ப் பெயல் தலைஇய காண்பு இன் காலைக்
களிற்று முக வரியின் தெறுழ் வீ பூப்பச்
செம் புற்று ஈயலின் இன் அளைப் புளித்து
மென் தினை யாணர்த்து நந்தும் கொல்லோ
நிழல் இல் நீள் இடைத் தனி மரம் போலப்  5
பணை கெழு வேந்தரை இறந்தும்
இரவலர்க்கு ஈயும் வள்ளியோன் நாடே.

Puranānūru 119, Poet Kapilar sang for Vēl Pāri, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Kaiyaru Nilai
There was a sweet time when monsoons poured,
and therul flowers blossomed like the spots
on the faces of elephants,
termites from red mounds were cooked
in curries with tamarind and sweet buttermilk,
and wealth from soft millet was abundant.
Will all that be ruined?
He was like a single tree on a long, shadowless
path, our generous lord who gave more than
other kings with drums, to those who came in need!

Notes:  Puranānūru poems 105, 106, 107, 108, 111, 113, 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, and 236 were written for Pāri.  In poems 109 and 110, Kapilar appeals to the Chōla, Chēra and Pāndiya kings not to invade and attack Pāri’s Parampu Mountain and country.  Despite that, they killed him by treacherous means and took his country.   Poem 112 was written by the two daughters of Pāri.  Pāri was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.  Kapilar wrote Puranānūru 8, 14, 105-111, 113-124, 143, 200-202, 236, 337 and 347.

Meaning:   கார்ப் பெயல் தலைஇய – monsoon rains changed, காண்பு இன் – sweet to the eyes, காலை – at the time, களிற்று முக வரியின் – like the elephant face lines/spots, தெறுழ் வீ பூப்ப – therul flowers bloomed, kind of vine, செம்புற்று ஈயலின் – like the termites from red mounds, இன் அளைப் புளித்து – sweet buttermilk with tamarind, மெந்தினை – soft millet, delicate millet, யாணர்த்து – with abundance,  flourishing, நந்தும் கொல்லோ – will it be spoiled, நிழல் இல்  – without shade, நீளிடை – long space, தனி மரம் போல – like a lonely tree, பணை கெழு வேந்தரை இறந்தும் – more than that of kings with wide drums, இரவலர்க்கு ஈயும் – gives to those who ask, வள்ளியோன் நாடே – the country of the generous man

புறநானூறு 120, பாடியவர்: கபிலர், பாடப்பட்டோன்: வேள் பாரி, திணை: பொதுவியல்,  துறை:  கையறு நிலை
வெப்புள் விளைந்த வேங்கைச் செஞ்சுவல்
கார்ப் பெயல் கலித்த பெரும் பாட்டு ஈரத்துப்
பூழி மயங்கப் பல உழுது வித்திப்
பல்லி ஆடிய பல் கிளைச் செவ்விக்
களை கால் கழாலின் தோடு ஒலிபு நந்தி  5
மென்மயில் புனிற்றுப் பெடை கடுப்ப நீடிக்
கருந்தாள் போகி ஒருங்கு பீள் விரிந்து
கீழும் மேலும் எஞ்சாமைப் பல காய்த்து
வாலிதின் விளைந்த புது வரகு அரியத்
தினை கொய்யக் கவ்வை கறுப்ப அவரைக்  10
கொழுங் கொடி விளர்க்காய் கோள் பதம் ஆக
நிலம் புதைப் பழுனிய மட்டின் தேறல்
புல் வேய்க் குரம்பைக் குடிதொறும் பகர்ந்து
நறு நெய்க் கடலை விசைப்பச் சோறு அட்டுப்
பெருந்தோள் தாலம் பூசல் மேவர  15
வருந்தா யாணர்த்து நந்தும் கொல்லோ
இரும் பல் கூந்தல் மடந்தையர் தந்தை
ஆடு கழை நரலும் சேட் சிமைப் புலவர்
பாடி ஆனாப் பண்பின் பகைவர்
ஓடு கழல் கம்பலை கண்ட  20
செரு வெஞ் சேஎய் பெரு விறல் நாடே.

Puranānūru 120, Poet Kapilar sang for Pāri, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Kaiyaru Nilai
In the fields with intense heat,
where vēngai trees grow on red
mounds and rains have poured
abundantly drenching the land,
the soil is plowed often and seeded,
harrows comb the fields and remove
weeds with their roots, letting plants grow
with many stems, big with flourishing ears,
and when the black stalks grow tall,
to the color of a peahen that has just given birth,
they cut the new millet that has grown well
without the top and base getting ruined,
and then when sesame seed blackens,
it is time to reap the white pods of densely
growing avarai beans,
and in every settlement, in the huts roofed with grass,
they share the clarified toddy that has been buried
and matured in liquor jars, and cook fragrant,
lentils in ghee with rice.

Women with large arms serve food in plates,
in the brave land ruled by a victorious king,
the father of girls with luxuriant, black hair.
In his land, swaying bamboos rustle on tall peaks.
Poets have sang to him without end,
the man who listened to the jingle of war anklets
of enemies running away from him,
a victorious king who longed for war, like Murukan.

Notes:  Puranānūru poems 105, 106, 107, 108, 111, 113, 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, and 236 were written for Pāri.  In poems 109 and 110, Kapilar appeals to the Chōla, Chēra and Pāndiya kings not to invade and attack Pāri’s Parampu Mountain and country.  Despite that, they killed him by treacherous means and took his country.  Poem 112 was written by the two daughters of Pāri.  Pāri was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.   Kapilar wrote Puranānūru 8, 14, 105-111, 113-124, 143, 200-202, 236, 337 and 347.

Meanings:  வெப்புள் விளைந்த – growing in intense heat, வேங்கை – vēngai tree, kino tree, Pterocarpus marsupium, செஞ் சுவல் – red mound, கார்ப் பெயல் கலித்த – from the abundant monsoon rains, பெரும் பாட்டு ஈரத்து – heavy drenching, பூழி மயங்க – mix with dust, பல உழுது – do many harvests, வித்தி – to seed, பல்லி ஆடிய – use harrows, பல் கிளை – many stems often, செவ்வி – grow well, களை கால் கழாலின் – removing weeds with their roots, தோடு ஒலிபு நந்தி – leaves/grain ears flourish and grow, மென் மயில் புனிற்றுப் பெடை – delicate female peacock (peahen) that has given birth, கடுப்ப – like, நீடி – long, கருந்தாள் – black stalks, போகி – grow, ஒருங்கு பீள் விரிந்து – tender ears of grain are mature, கீழும் மேலும் – top and base, எஞ்சாமைப் பல காய்த்து – dried without getting ruined, வாலிதின் விளைந்த – grew well, புது வரகு – new millet, அரிய – cut, தினை கொய்ய – harvest the little millet, கவ்வை கறுப்ப – when sesame seeds blacken, அவரை – avarai bean, Dolichos lablab, கொழுங்கொடி – thick vines, விளர்க் காய் – white bean, கோள் பதம் ஆக – when it is ready to cut, நிலம் புதை – buried in the earth, பழுனிய – abundant, mature, மட்டின் தேறல் – aged alcohol, புல் வேய் – thatched with grass, குரம்பை – huts, குடிதொறும் பகர்ந்து – share with those in every settlement/village, நறு – fragrant, நெய்க் கடலை – kadalai/ lentil fried in oil, விசைப்ப – mixed, சோறு அட்டு – cooked rice, பெருந்தோள் – broad shoulders, large arms, தாலம் பூசல் மேவர – served in plates, வருந்தா யாணர்த்து – prosperity without having to worry, நந்துங் கொல்லோ – is it not full, இரும் பல் கூந்தல் – dark thick hair, மடந்தையர் தந்தை – father of the girls, ஆடு கழை – swaying bamboo, நரலும் – make noises, சேட் சிமை – high peaks, புலவர் பாடி யானா – poets have sang about, பண்பில் பகைவர் – enemies with no character, ஓடு – running away, கழல் – war anklets, கம்பலை கண்ட – hearing that sound, செரு – war, வெஞ் – desiring, சேஎய் – Murukan, பெரு விறல் – greatly victorious, நாடே – country

புறநானூறு 200, பாடியவர்: கபிலர், பாடப்பட்டவன்: விச்சிக் கோ, திணை: பாடாண் துறை, துறை: பரிசில்
பனி வரை நிவந்த பாசிலைப் பலவின்
கனி கவர்ந்து உண்ட கருவிரல் கடுவன்
செம்முக மந்தியொடு சிறந்து சேண் விளங்கி
மழை மிசை அறியா மால் வரை அடுக்கத்துக்
கழை மிசைத் துஞ்சும் கல்லக வெற்ப  5
நிணந் தின்று செருக்கிய நெருப்புத் தலை நெடு வேல்
களங் கொண்டு கனலும் கடுங்கண் யானை
விளங்கு மணி கொடும் பூண் விச்சிக்கோவே
இவரே பூத்தலை அறாஅப் புனை கொடி முல்லை
நாத் தழும்பு இருப்பப் பாடாஅது ஆயினும்  10
கறங்கு மணி நெடுந்தேர் கொள்கெனக் கொடுத்த
பரந்து ஓங்கு சிறப்பின் பாரி மகளிர்
யானே பரிசிலன் மன்னும் அந்தணன் நீயே
வரிசையில் வணக்கும் வாள் மேம்படுநன்
நினக்கியான் கொடுப்பக் கொண்மதி சினப்போர்  15
அடங்கா மன்னரை அடக்கும்
மடங்கா விளையுள் நாடு கிழவோயே.

Puranānūru 200, Poet Kapilar sang to King Vichi Kō, Thinai: Pādān, Thurai: Parisil
Lord of the mountain where slopes
rise so high that summits cannot
be touched by clouds, and
a male monkey with black fingers plucks
and eats fruit from a green-leafed, tall
jackfruit tree with his red-faced mate,
splendid at a distance,
and sleeps at the top of a bamboo!

O King Vichikkō whose flame-like, long
spear is proud of eating human fat,
whose fierce, rage-filled elephants
take the battlefields,
who wears curved ornaments with gems!

These girls are the daughters of Pāri,
whose great fame is widespread,
who gave a tall chariot with chiming bells
to a jasmine vine adorned with flowers,
so that it might climb, even though the vine had
never sang his praises, putting scars on its tongue.
I am a brahmin who has come to you with a request.
You are one who makes your enemies bow down to you,
winning with your sword.
Accept these girls I am offering, O King who overcomes
belligerent enemies, ruler of a country whose harvests never fail!

Notes:  After the Chōla, Chēra and Pāndiya kings treacherously killed King Pāri, the great vallal and owner of Parampu Mountains and surrounding villages, his friend, the poet Kapilar, took custody of Pāri’s two daughters – see poems 105-120.   He then goes to the small-region King Vichi Kō and asks him to marry them.  The king refuses.  He also goes to another small-region king Irungōvel, requesting him to marry them.  Although there is no evidence of the following, legend has it that he entrusted them to a brahmin and sat facing north and died.   Kapilar wrote Puranānūru 8, 14, 105-111, 113-124, 143, 200-202, 236, 337 and 347.  This is the only poem written for this king.

Meanings:  பனிவரை நிவந்த – rising up to the clouds, பாசிலைப் பலவின் – jackfruit trees with green leaves, கனி கவர்ந்து உண்ட – the fruits that he took, கரு விரல் கடுவன் – male monkey with black fingers, செம்முக மந்தியொடு – with red-faced female monkey, சிறந்து சேண் விளங்கி – fine, far and splendid, மழை மிசை – clouds above, அறியா மால் – unable to touch heights, வரை அடுக்கத்து – mountain ranges, கழை மிசைத் துஞ்சும் – sleeps on the top of a bamboo, கல்லக வெற்ப – lord of the mountains, நிணம் தின்று – fat eating, செருக்கிய நெருப்புத்தலை – flame like arrogant, நெடுவேல் – long spears, களங்கொண்டு – in the battlefield, கனலும் – angry, கடுங்கண் யானை – harsh elephants, விளங்கு மணி – bright bells, கொடும் பூண் விச்சிக்கோவே – King Vichikō who wears, இவரே – these (girls), பூத்தலை – flower filled, அறாஅப் புனை கொடி முல்லை – unchanging decorated jasmine vine, நாத்தழும்பு இருப்பப் பாடாஅது ஆயினும் – even though it does not have scars on their tongues, கறங்கு மணி நெடுந் தேர் கொள்கெனக் கொடுத்த – gave his tall chariot with chiming bells, பரந்து ஓங்கு சிறப்பிற் பாரி மகளிர் – daughters of Pāri whose fame was known far and wide, யானே பரிசிலன் மன்னும் அந்தணன் – I am a brahmin who has come to you in need of a gift, நீயே வரிசையில் வணக்கும் வாள் மேம் படுநன் – you are the master of swords, நினக்கியான் கொடுப்பக் கொண்மதி – accept what I give (the girls) to you, சினப்போர் அடங்கா மன்னரை அடக்கும் – controls uncontrollable kings in harsh battles, மடங்கா விளையுள் நாடு கிழவோயே – Lord of the country where harvest never fails

புறநானூறு 201, பாடியவர்: கபிலர், பாடப்பட்டோன்: இருங்கோவேள், திணை: பாடாண், துறை: பரிசில்
இவர் யார் என்குவை ஆயின் இவரே
ஊருடன் இரவலர்க்கு அருளித் தேருடன்
முல்லைக்கு ஈத்த செல்லா நல்லிசை
படுமணி யானைப் பறம்பின் கோமான்
நெடுமாப் பாரி மகளிர் யானே  5
தந்தை தோழன் இவர் என் மகளிர்
அந்தணன் புலவன் கொண்டு வந்தனனே
நீயே வட பால் முனிவன் தடவினுள் தோன்றிச்
செம்பு புனைந்து இயற்றிய சேண் நெடும் புரிசை
உவரா ஈகைத் துவரை யாண்டு  10
நாற்பத்து ஒன்பது வழி முறை வந்த
வேளிருள் வேள விறல் போர் அண்ணல்
தார் அணி யானைச் சேட்டு இருங்கோவே
ஆண் கடன் உடைமையின் பாண் கடன் ஆற்றிய
ஒலியற் கண்ணிப் புலிகடிமாஅல்  15
யான் தர இவரைக் கொண்மதி வான் கவித்து
இருங்கடல் உடுத்த இவ் வையகத்து அருந் திறல்
பொன்படு மால் வரைக் கிழவ வென் வேல்
உடலுநர் உட்கும் தானைக்
கெடல் அருங்குரைய நாடு கிழவோயே.  20

Puranānūru 201, Poet Kapilar sang to King Irungōvēl, Thinai: Pādān, Thurai: Parisil
If you ask who they are, they are his daughters,
he who granted cities to those who came in need
and earned great fame for gifting
a chariot to the jasmine vine to climb,
he who owned elephants with jingling bells,
the lord of Parampu, the great king Pāri.
They are my daughters now.
As for me, I am their father’s friend, a brahmin,
a poet who has brought them here.

You are the best Vēlir of the Vēlir clan,
with a heritage of forty nine generations of Vēlirs
who gave without limits,
who ruled Thuvarai with its long walls that
seemed to be made of copper, the city that
appeared in the sacrificial pit of a northern sage.
King who is victorious in battles!

O great king with garlanded elephants!
O Pulikatimāl with a bright garland
who knows what a man’s responsibility is,
and what your duty is to bards!
I am offering them. Please accept them.
Lord of the sky high mountain that yields gold!
You whose strength cannot be equaled on the earth
that is covered by an arched sky and surrounded
by the ocean, you whose army puts fear into
enemies with victorious spears!
O ruler of a land that can never be ruined!

Notes:  Puranānūru 201 and 202 were written for this king. After the Chōla, Chēra and Pāndiya kings treacherously killed King Pāri, the great vallal and owner of Parampu Mountains and surrounding villages, his friend, the poet Kapilar, took custody of Pāri’s two daughters – see poems 105-120.   He then goes to the small-region King Vichi Kō and asks him to marry them.  The king refuses.  He also goes to another small-region king Irungōvel, requesting him to marry them.  Although there is no evidence of the following, legend has it that he entrusted them to a brahmin and sat facing north and died.  Kapilar wrote Puranānūru 8, 14, 105-111, 113-124, 143, 200-202, 236, 337 and 347.

Meanings:  இவர் யார் என்குவை ஆயின் – if you ask who they are, இவரே – they are, ஊருடன் இரவலர்க்கு அருளி – gave generously with towns, தேருடன் முல்லைக்கு ஈத்த – gave his chariot to a jasmine (vine), செல்லா – not lost, நல் இசை – good fame, படு மணி யானை – elephants with jingling bells, பறம்பின் கோமான் – Parampu mountain lord, நெடுமாப் பாரி மகளிர் – daughters of great Pāri, யானே தந்தை தோழன் – I am their father’s friend, இவர் என் மகளிர் – they are my daughters (now), அந்தணன் – a brahmin, புலவன் – a poet,  கொண்டு வந்தனனே – I brought them here, நீயே – you, வடபால் முனிவன் – northern sage, தடவினுள் தோன்றி – appeared in his sacrificial pit, செம்பு புனைந்து இயற்றிய – created with copper, சேண் நெடும் புரிசை – wide, tall fort, உவரா ஈகை – unstopping charity, துவரை யாண்டு நாற்பத்து ஒன்பது வழி முறை வந்த வேளிருள் வேளே – you come from 49 generations of Vēlir who ruled Thuvarai, விறல் போர் – brave battles, அண்ணல் – noble/esteemed leader, தார் அணி யானைச் சேட்டு .இருங்கோவே – Great king Irunkōvel who has elephants wearing garlands, ஆண்கடன் உடைமையின் – you have manly responsibilities, பாண் கடன் ஆற்றிய – performed duties to bards, ஒலியற் கண்ணிப் புலிகடிமாஅல் – O Pulikadimāl  wearing a bright/flourishing garland, யான் தர இவரைக் கொண்மதி – take them as I give them, வான் கவித்து – covered by the sky, இருங்கடல் உடுத்த – draped by the oceans, இவ் வையகத்து – in this world, அருந்திறல் – difficult to approach/scale, பொன் படு மால் வரைக் கிழவ – O lord of the sky-high mountain with gems, வென் வேல் – victorious spears, உடலுநர் – உட்கும் தானை – army that is terror to enemies, கெடல் அருங்குரைய நாடு கிழவோயே – O lord of the land that cannot be ruined

புறநானூறு 202, பாடியவர்: கபிலர், பாடப்பட்டோன்: இருங்கோவேள், திணை: பாடாண், துறை: பரிசில்
வெட்சிக் கானத்து வேட்டுவர் ஆட்டக்
கட்சி காணாக் கடமா நல் ஏறு
கடறு மணி கிளரச் சிதறு பொன் மிளிரக்
கடிய கதழும் நெடு வரைப் படப்பை
வென்றி நிலைஇய விழுப் புகழ் ஒன்றி  5
இரு பால் பெயரிய உரு கெழு மூதூர்க்
கோடி பல அடுக்கிய பொருள் நுமக்கு உதவிய
நீடு நிலை அரையத்துக் கேடும் கேள் இனி
நுந்தை தாயம் நிறைவு உற எய்திய
ஒலியற் கண்ணிப் புலிகடிமாஅல்  10
நும் போல் அறிவின் நுமருள் ஒருவன்
புகழ்ந்த செய்யுள் கழாஅத் தலையை
இகழ்ந்ததன் பயனே இயல் தேர் அண்ணல்
எவ்வி தொல் குடிப் படீஇயர் மற்று இவர்
கைவண் பாரி மகளிர் என்ற என்  15
தேற்றாப் புன் சொல் நோற்றிசின் பெரும
விடுத்தனென் வெலீஇயர் நின் வேலே அடுக்கத்து
அரும்பு அற மலர்ந்த கருங்கால் வேங்கை
மாத்தகட்டு ஒள் வீ தாய துறுகல்
இரும் புலி வரிப் புறம் கடுக்கும்  20
பெருங்கல் வைப்பின் நாடு கிழவோயே.

Puranānūru 202, Poet Kapilar sang to King Irunkōvēl, Thinai: Pādān, Thurai: Parisil
Listen to me,
O Pulikatimāl with a bright garland,
who inherited substantial wealth
from your father!  Araiyam was destroyed,
the city belonging to your ancestors,
long standing ancient place with two names,
victorious, and of faultless fame,
that helped your family with millions of stacked
pieces of gold,  and  on its tall mountain vetchi
forest, a fine forest bull pursued by hunters
runs rapidly, not finding shelter, as sapphires
are dug up on his path, along with scattered
glitterings of gold.

The reason for destruction was that is that one of
your ancestors showed disrespect to Kalāthalaiyār,
poet who composed poetry of fame.
O King owning a finely made chariot!
Kindly tolerate my muddled and harsh words,
when I said  “May these daughters of Pāri who
gave generously, join the Evvi clan”.

Greatness!  I take leave of you!
May your spear be victorious!
You are ruler of the mountain country with towns,
where black-trunked vēngai trees have strewn
their bright flowers with big petals on boulders
below, looking like the striped backs of huge tigers.

Notes:  Puranānūru 201 and 202 were written for this king.  Kapilar sings this when King Irungōvel refuses to marry Pari’s daughters.  Kapilar wrote Puranānūru 8, 14, 105-111, 113-124, 143, 200-202, 236, 337 and 347.  Purananuru 233 and 234 were written for Vēl Evvi.

Meanings:  வெட்சிக் கானத்து வேட்டுவர் ஆட்ட – as the hunters in the vetchi forest terrorize, Scarlet Ixora, Ixora Coccinea, கட்சி காணா – not finding shelter/hiding place, கடமா நல் ஏறு – fine forest bull, கடறு – forest, மணி கிளர – gems dug up, சிதறு பொன் மிளிர – like scattered gold, கடிய கதழும் – runs fast, நெடு வரைப் படப்பை – groves of the tall mountains, வென்றி நிலை இய விழுப்புகழ் ஒன்றி – victory stood and famous without blemish, இரு பால் பெயரிய – place with two names – Sitraraiyam and Perairayam, உரு கெழு மூதூர் – splendid ancient town, கோடி பல அடுக்கிய பொருள் நுமக்கு உதவிய – helped you with many millions worth wealth (gold) stacked up, நீடு நிலை அரையத்து – Araiyam that lasted for a long time, கேடும் – bad situation, கேள் இனி – listen now, நுந்தை தாயம் நிறை வுற எய்திய – attained the wealth earned by your father, ஒலியற் கண்ணிப் புலிகடி மாஅல் – O Pulikadimāl wearing a bright/flourishing garland, நும் போல் அறிவின் நுமருள் ஒருவன் – like you in intelligence, one of you, புகழ்ந்த செய்யுள் – poetry of fame, கழாஅத்தலையை – Kalāthalaiyār, இகழ்ந்ததன் பயனே – put him down, இயல் தேர் அண்ணல் – king with fine chariot, எவ்வி தொல் குடி – Evvi’s ancient clan, படீஇயர் – may they get it, மற்று – also, இவர் கைவண் பாரி மகளிர் – they are charitable Pāri’s daughters, என்ற என் தேற்றாப் புன் சொல் – muddied harsh words, நோற்றிசின் – please tolerate, பெரும – O greatness, விடுத்தனென் – let me take leave, வெலீஇயர் நின் வேலே – may your spear be victorious, அடுக்கத்து – in the mountain ranges, அரும்பு அற மலர்ந்த – buds opened and blossomed, கருங்கால் வேங்கை – black-trunked vēngai trees, Pterocarpus marsupium, மாத் தகட்டு – big petals or dark petals – it is big here since the petals are yellow, ஒள் வீ தாய – bright flowers spread, துறுகல் – boulders, இரும் புலி வரிப்புறம் கடுக்கும் – like the stripes on the back of a big tiger, பெருங்கல் வைப்பின் நாடு கிழவோயே – O lord with the country with big mountains

புறநானூறு 236, பாடியவர்: கபிலர்,  பாடப்பட்டோன்:  வேள் பாரி, திணை: பொதுவியல் துறை: கையறு நிலை
கலை உணக் கிழிந்த முழவு மருள் பெரும் பழம்
சிலை கெழு குறவர்க்கு அல்கு மிசைவு ஆகும்
மலை கெழு நாட மா வண் பாரி
கலந்த கேண்மைக்கு ஒவ்வாய் நீ என்
புலந்தனை ஆகுவை புரந்த யாண்டே  5
பெருந்தகு சிறப்பின் நட்பிற்கு ஒல்லாது
ஒருங்கு வரல் விடாஅது ஒழிக எனக் கூறி
இனையை ஆதலின் நினக்கு மற்று யான்
மேயினேன் அன்மையானே ஆயினும்
இம்மை போலக் காட்டி உம்மை  10
இடை இல் காட்சி நின்னோடு
உடன் உறைவு ஆக்குக உயர்ந்த பாலே.

Puranānūru 236, Poet Kapilar sang to Vēl Pāri, Thinai: Pothuviyal, Thurai: Kaiyaru Nilai
Lord of the mountain where huge
jackfruits torn by the monkeys
are food for many days to
mountain men with strong bows!
Most generous Pāri!
Not fitting our close friendship
and the many years that you have cared,
you did not allow me to go with you,
and bade me to stay here.
You must have been angry with me.
I was not able to be close to you.

May I be with you,
without a moment apart from you,
in my next life, just as in this life!
May great destiny grant me that!

Notes:  Puranānūru poems 105, 106, 107, 108, 111, 113, 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, and 236 were written for Pāri.  In poems 109 and 110, Kapilar appeals to the Chōla, Chēra and Pāndiya kings not to invade and attack Pāri’s Parampu Mountain and country.  Despite that, they killed him by treacherous means and took his country. Poem 112 was written by the two daughters of Pāri.  Pāri was one of the seven great donors, who were small-region kings.   The seven are Kāri, Ori, Pēkan, Āy, Nalli, Pāri and Athikan – Athikan is Athiyamān, who is mentioned as Elini (his clan name) in Puranānūru 158.  Kapilar wrote Puranānūru 8, 14, 105-111, 113-124, 143, 200-202, 236, 337 and 347.

Meanings:  கலை உணக் கிழிந்த – torn for food by monkeys, முழவு மருள் பெரும் பழம் – drum like big fruit, சிலை கெழு குறவர்க்கு – to mountain dwellers with bows, அல்கு மிசைவு ஆகும் – will become food, மலை கெழு நாட – O lord of the country with mountains, மா வண் பாரி – O great generous Pāri, கலந்த கேண்மைக்கு ஒவ்வாய் நீ – you denied our close friendship, என் புலந்தனை யாகுவை – you were angry with me, புரந்த யாண்டே – when you supported me, பெருந்தகு சிறப்பின் நட்பிற்கு ஒல்லாது – not fitting our great friendship, ஒருங்கு வரல் விடாஅது ஒழிக எனக்கூறி – did not allow me to come with you, இனையை ஆதலின் – with such discord, நினக்கு மற்றுயான் மேயினேன் அன்மையானே – I was not able to be close to you, ஆயினும் – yet, இம்மை போலக் காட்டி – showing how it is in this birth, உம்மை – next birth, இடை இல் காட்சி – to see without a break, நின்னோடு உடன் உறைவு ஆக்குக – may it help me to be close to you, உயர்ந்த பாலே – great destiny

%d bloggers like this: